บทความดีๆ ของทมยันกี

      ต้องยอมรับว่า  "ไปทริปนี้สนุกมากเลย"  ถึงแม้ว่าสถานที่บางสถานที่เหล่าสมาชิก
บางท่านอาจจะไม่ได้ไป รวมถึงข้าพเจ้าด้วยนั่น ไม่ใช่ประเด็นสำคัญเลยสำหรับข้าพเจ้า
ประเด็นอยู่ที่ว่าพวกเราทุกคนจากบ้านมาไกลโพ้นทะเล.. แล้วต้องมาอยู่ร่วมกัน เพื่อทำ
กิจกรรมร่วมกัน กินนอนด้วยกัน และอาบน้ำแก้ผ้าด้วย (ฉันเห็นน่ะตูดดำๆ ของบางคนนะ
เพราะว่าห้องน้ำประตูมันเป็นกระจกใส) โดยไม่เขะเขิน พวกเราใช้เวลาประมาณสามสี่วัน
โดยไม่มีปัญหาอะไร แม้กระทั่งช่วงเวลาหลับนอน  ถึงแม้ว่าห้องมันจะเล็กมาก และต้อง
แย่งผ้าห่มนอนกันทุกคืน  แต่ของพวกเรารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่มีให้กันอย่างเหลือล้น
โดยที่ไม่ได้มีปัญหาแต่อย่างใด รู้ใหม่ทำไม? เพราะว่าทุกคนไม่ได้เห็นแก่ตัว หรือแสดง
พฤติกรรมดิบของตัวเอง ทุกคนพยายามที่จะปรับตัวให้เข้ากับกลุ่มให้ได้ 
      จำกันได้ไหมก่อนที่พวกเราจะไปกันจะมีอีเมล์มากมายจากเหล่าสมาชิก  ที่จะไปว่า
พวกเราหลายอย่างแล้วแต่จะแสดง  ขนาดยังไม่ได้ไป  ก็มีปัญหาซะแล้ว  แล้วถ้าไปล่ะ
ปัญหาจะมากกว่านี้ไหม  และแล้วพวกเราก็รู้กัน ใช่ว่าพวกนั้นหลายอย่าง แต่ไม่มีปัญหา

ใดเลย ทุกๆ อย่างผ่านพ้นไปด้วยดี

      ก็อย่างที่พวกเรารู้ๆ  กันอยู่ว่าเราเหน็ดเหนื่ยจากการทำงาน  เครียดบาง ท้อแท้บาง
เบื่อบาง เหงาบาง ล้าบาง และอีกมากมายหลายอย่าง  ซึ่งสิ่งต่างๆ เหล่านี้มันจะบังทอน
ให้ชีวิตของเราสั้นลง วิธีหนึ่งที่พอจะคลี่คลายสิ่งเหล่านั้นได้ก็คือ 
                       
      "การที่เปิดโลกทัศน์ของตัวเอง"

โดยไปเที่ยวสถานที่ต่างๆ ที่ไม่เคยไปกับเพื่อนๆ ที่รู้ใจ  และจะได้เรียนรู้อะไรมากมาย 
และจะได้รู้จักเพื่อนมากขึ้นในบางแง่มุมที่เราไม่เคยรู้  และก็เคยมีคนเล่าให้ข้าพเจ้าว่า
ตอนไปเที่ยวก็เป็นเพื่อนกันดี แต่หลังจากไปเที่ยวแล้ว กลับมาเกลียดกันเลยก็มี ก็เป็น
เพราะว่าทุกคนจะเผยธาตุแท้ของตัวเองออกมาไง

       สุดท้ายนี้สำหรับข้าพเจ้าเองอยากจะขอขอบุุุคุณเป็นพิเศษ ให้กับหมอนข้างที่หายใจ
ได้ของข้าพเจ้า (เพื่อนๆ น่าจะรู้นะ)  ข้าพเจ้ารู้สึกว่าทุกๆ คืนของข้าพเจ้าเป็นคืนที่พิเศษ
และมีคุณค่า มันทำให้มีความสุขโดยปราศจากความเหน็ดเหนื่อยใดๆ เลยทั้งสิ้น